De Tussentijd 2014

Al twitterend, kreeg ik een tijd geleden via @bloei een verbinding met @detussentijd. Twitteradressen, waar  mensen achter zitten die op een of andere manier bezig zijn met het thema “hier en nu”. Het eerste waar ik aan denk bij dit onderwerp is “bewust leven en het intensief ervaringen opdoen van je directe omgeving”. Vaak maak ik dan een sprong terug in de tijd naar de mooie momenten die ik zelf heb meegemaakt. Ook toen, voelde ik een “hier en nu” beleving. Je ervaart iets heel bewust en probeert dat in je geest als een dierbare herinnering te verankeren. Het “hier en nu” van verliefdheid, van de geboorte van je kinderen, dát soort momenten. Maar ook het sterven van mijn vader heb ik  als een sterk manifesterende emotie ervaren in het “hier en nu”. Aan de andere kant heb ik ook het gevoel dat de term soms te pas en te onpas wordt gebruikt. Het “hier en nu” wordt ook steeds meer gebruikt binnen coaching trajecten. Daarom is het zo frappant dat ik door de ontmoeting via twitter in gesprek kom over het boek “De Tussentijd” van Debbie Molhuizen. Hierin worden thema’s als, “luisteren, horen, denken en vragen”, gebruikt om op de tussentijd te attenderen. Het boek gaf me een duw in de rug om verder naar voren te kijken.  Ondanks dat ik me niet met spiritualiteit bezig houd, of geïnteresseerd ben in het bovennatuurlijke, wel in de Bijbel en het woord van God, gaf het me toch een soort gevoel van berusting. Wellicht dat het te maken heeft met de keuze om mij zelf coöperatief te organiseren, binnen Lijnspel coöperatie,  voor een onafhankelijk bestaan. Als ik hier op terugkijk, heeft zich de afgelopen 4 jaar een proces afgespeeld dat het best te omschreven is, als een zoektocht naar de plek die ik wil innemen binnen de huidige netwerkmarkt. Nieuwe verbindingen leggen en het creëren van nieuwe werkverbanden, zijn activiteiten die een echt “tussentijd” gevoel geven. Het is een overgangsfase van “toen” naar “straks” waarbij alles, vooral spannend is en waarbij iedere ontmoeting weer een start is van een nieuw avontuur. De spanning die hier kennelijk bij hoort, werkt voor mij als brandstof, de energie die nodig is om steeds weer nieuwe zaken op te pakken. Daar komt bij dat, deze zelfde “tussentijd” ook de gelegenheid biedt om nieuwe verbindingen aan te gaan met mensen die je nog niet kent. Andersom biedt deze “tusssentijd” ook de ruimte en vrijheid, om tijd te besteden aan het afstand nemen van zaken die er niet (meer) toe doen. Vooral dat laatste ervaar ik als een enorme rijkdom. De tijd nemen om objectief te kijken naar wat er om je heen gebeurt. Beoordelen waar je wel of niet aan deelneemt. De tijd nemen om verdere verdieping te zoeken in de materie die je bezig houdt. Heerlijk, om op een zelflerende manier de professional te worden die je wilt zijn. Dát zijn zaken die mij door “de tussentijd” worden aangereikt. Zo krijg ik de mogelijkheden aangereikt om door te groeien naar méér. En dat “meer” wil ik graag met iedereen delen. De kansen om samen te groeien, liggen vooral verscholen in dit collectieve bewustzijn. Hieruit ontstaan dan ook de momenten om nieuwe verbindingen te leggen zodat nieuwe projecten, door collectief denken, beter, sneller, degelijker, breder, slimmer, (enz.) tot stand zullen komen.

Leo Crombach